<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0' version='2.0'><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-4924737247058142659</atom:id><lastBuildDate>Thu, 16 Feb 2012 07:30:08 +0000</lastBuildDate><category>Reseñas</category><title>Souls of Rock</title><description></description><link>http://soulsofrock.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Alejandro Bernal)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>1</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-4924737247058142659.post-3044444570110199137</guid><pubDate>Wed, 10 Jun 2009 06:22:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-09-10T00:07:46.795-07:00</atom:updated><category domain='http://www.blogger.com/atom/ns#'>Reseñas</category><title>El instinto final de Manson</title><description>&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: left; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;font-size:100%;" &gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;LANZAMIENTO&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/_6VVxdXHxVlY/Si9UVwmNDpI/AAAAAAAAAD4/0eq47Gt1Lkw/s320/THEOL.jpg" style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px; font-family: arial;" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345584015511195282" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-CO"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;The High End of Low&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-CO"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt; es el título de la  producción discográfica más reciente de Marilyn Manson, bajo la producción de Chris Vrenna (David Bowie, Nine Inch Nails, Metallica, U2), Twiggy Ramirez (Nine Inch Nails, Amboog-a-Lard, A Perfect Circle) el propio Manson y coproducido por Sean Beavan (God Lives Underwater, Slayer), el cual fue lanzado el pasado 20 de mayo en Japón y el 26 del mismo mes para norteamérica bajo el sello Interscope Records.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span lang="ES-CO"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;El álbum inicia con &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Devour&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;, un tema caracterizado por un inicio lento (muy bien logrado por Twiggy Ramirez en las cuerdas), que de repente desemboca en un furioso coro que enuncia: “&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;My pain's not ashamed to repeat itself, I can't sleep until I devour you&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;” acompañado por un potente riff de guitarra. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Pretty as a Swastika&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt; retorna el sonido de la agrupación a un estado agresivo muy similar al del tema The Love song del álbum Holywood (In the shadow of the valley of death), que denota un juego de palabras que muestra nuevamente el irónico sentido del humor de Manson. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Leave a Scar&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt; nos devuelve a un sonido cercano al glam expuesto en Mechanical Animals (quizás con elementos más propios de esta nueva placa sonora), tema preciso que le da coherencia a lo que el disco exhibe hasta ese punto. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Respecto a la canción &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-CO"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Pretty as a Swastika&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;, Manson afirmó en entrevista concedida a la revista Time: “&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="line-height: 115%;" lang="ES-CO"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;La segunda canción se llama Pretty as a Swastika. Es algo que le dije a una chica a causa de su físico, con pelo negro, labios rojos y tez pálida. Quiero decir, es un complejo y poético comentario que llevó de la forma más rápida al agrado, así que creo que no hay ninguna razón para que sea visto como algo confuso, odioso o destructivo. El sello discográfico me dijo que la canción la retirase del álbum. En lugar de eso me propuse producirla con un nombre distinto, porque será vendida en Wall-Mart y sitios donde vendan armas. Así que puse Pretty as a ($), porque todas sus motivaciones se basan en el dinero&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%;font-size:100%;" lang="ES-CO" &gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;font-size:100%;" &gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-CO"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Four rusted horses&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-CO"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;, es quizás una de las joyas del disco, tema con aire country que se complementa a la perfección con una letra muy bien lograda por parte de Manson (precisa ejecución de Twiggy en la guitarra acústica, excelente atmósfera del teclado por parte de Vrenna e impecable postura vocal de Manson). &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Arma-goddamn-motherfuckin-geddon &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;exhibe nuevamente la clara influencia del glam de la década del setenta (T. Rex, David Bowie, etc), en Manson, convirtiéndose en una manera renovada de exponer este sonido en pleno 2009. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Blank and White&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;, sigue con los coqueteos del glam de antaño pero en esta ocasión exhibiendo una mayor participación de guitarras (nuevamente destacada la labor de Twiggy Ramirez en ese campo). &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Running to the Edge of the World&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt; rememora temas acústicos como In the Shadow of the valley of death o The Speed of Pain, pero en esta oportunidad con una postura vocal y lírica más melancólica (gran composición de Twiggy y excelentes arreglos de Vrenna).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-CO"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;I Want To Kill You Like They Do In The&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-CO"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Movies &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;devuelve a Manson a una postura densa en las líricas acompañado por un preciso y bien ajustado trabajo de guitarra y bajo cortesía de Twiggy Ramirez. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;WOW &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;es una pieza que puede compaginar con Closer de Nine Inch Nails (eficaz labor de Vrenna), la cual abre camino a &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Wight Spider &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;que muestra una postura más cercana a lo Ministry (quizás con algunas reminiscencia del Golden Age of the Grotesque). &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Unkillable Monster&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt; exhibe nuevamente una de las facetas más roqueras de Manson (gran trabajo en las cuerdas de Ramirez y en la voz por parte de Manson) complementada por &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;We're From America &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;cuya letra hace una fuerte crítica a la cultura norteamericana acompañado por un fuerte riff de guitarra y bajo (probablemente es el uso de la afinación más baja de estos instrumentos en todo el disco).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span lang="ES-CO"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Sobre el título del nuevo álbum, Manson hizo las siguientes declaraciones para Radio Francia: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;“El último álbum trataba sobre mí mismo intentando comprometerme, estaba realmente intentando reconstruirme y reconciliarme conmigo mismo. Cuando lo grabé era una persona rota, intentando volver a ser lo que fui e intentando aprender de mis errores. Pero comencé este álbum sabiendo que creo en el concepto de Shakespeare de que “el mundo no nos entiende, pero seguiremos juntos”, sin embargo, el álbum termina con otro yo sabiendo que cuando alguien te promete que “estaré contigo para siempre” y te abandona, deberás corre. Porque te mataré. Pero esto para mí es muy romántico, porque no es como una sensación de frenesí, es algo incluso peligroso, la idea del “para siempre”. Ahora creo que “para siempre” no existe, pero si no crees en el “para siempre” puedes creer en llegar a un punto de dependencia que puede ser amor. Este álbum no habla tanto sobre relaciones, es más como yo mismo explicándole al mundo quien soy, lo que quiero ser y explicar: soy peligroso para ti, ten cuidado. A todo esto, no tuve el titulo del álbum en pocos segundos, ya sabes, cuando estuvo terminado el día de mi cumpleaños, cuando finalmente vi lo que quería mostrar, y como me sentía entonces surgió el titulo. Pasé las vacaciones completamente solo y también mi cumpleaños y el único momento en que veía a mis amigos eran grabando en el estudio. Fue entonces cuando alguien dijo “oh, vuelves a ser tu, vuelves a ser Manson” y entonces surgió el concepto de The High End of Low (El Gran Final de la Depresión)”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;I Have To Look Up Just To See Hell &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;es un repaso del sonido de los primeros discos del reverendo pero con una ponencia más densa y renovada (ajustadas percusiones, nuevamente destacados Twiggy y Vrenna en la parte instrumental). &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Into The Fire &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;nos presenta la faceta musical más baladística de Manson (gran ejecución del piano por parte de Ginger Fish), con una postura vocal que expresa mucho sentimiento y que enuncia una letra oscura y bien concebida. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;El álbum finaliza con &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;15&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;, tema que curiosamente fue grabado el mismo día del cumpleaños de Manson (5 de enero) y que expone un pieza experimental genialmente concebida desde la parte instrumental (se nota la evolución como músico de Twiggy y la sapiencia de Vrenna en la producción).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;En conjunto The high end of Low es un trabajo notable dentro de la discografía de Marilyn Manson, después de un irregular Eat Me Drink Me. Es en un regreso a la postura más agresiva (desde el punto de vista lírico) y la definición de un sonido en concreto después de afrontar varias etapas musicales como lo hizo la banda en el pasado. Recomendable para todos los fanáticos de la banda y aquellos que quieran escuchar un excelente álbum de rock e industrial muy bien producido y con una ejecución impecable.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang="ES-MX"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Ficha técnica: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span lang="ES-MX"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Banda: Marilyn Manson&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span lang="ES-MX"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;País: Estados Unidos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span lang="ES-MX"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Integrantes:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span lang="ES-MX"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Marilyn Manson (voz)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Twiggy Ramirez (guitarra y bajo)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Chris Vrenna  (&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-CO"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Teclado, programación, batería)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="ES-CO"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span lang="EN-US"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Ginger Fish (batería)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span lang="EN-US"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Web site: &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;u&gt;&lt;span style="color:blue;"&gt;&lt;a href="http://www.marilynmanson.com/"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;www.marilynmanson.com&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span lang="EN-US"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Álbum: The High End of Low&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-family: arial;"&gt;&lt;span lang="ES-MX"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Año: 2009&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal;"&gt;&lt;span lang="ES-MX"&gt;&lt;span style="font-family: arial;font-family:arial;font-size:100%;" class="Apple-style-span"  &gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Sello discográfico: Interscope Records - &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;a style="font-family: arial;" href="http://www.interscope.com/"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;www.interscope.com&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:small;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:small;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4924737247058142659-3044444570110199137?l=soulsofrock.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://soulsofrock.blogspot.com/2009/06/lanzamiento-high-end-of-low-es-el.html</link><author>noreply@blogger.com (Alejandro Bernal)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_6VVxdXHxVlY/Si9UVwmNDpI/AAAAAAAAAD4/0eq47Gt1Lkw/s72-c/THEOL.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></item></channel></rss>
